Ο µύκητας διαχειµάζει σαν µυκήλιο σε έλκη κλαδιών του προηγουµένου έτους ή / και σαν κονίδια πάνω ή µέσα στα λέπια µολυσµένων οφθαλµών. Στους υγρούς χειµερινούς µήνες παράγονται κονίδια τα οποία αποσπώνται µε νερό και διασπείρονται µε βροχή ή και υγρό άνεµο. Ο µύκητας προσβάλει οφθαλµούς και ετήσιους βλαστούς νεκρώνοντάς τους, τα φύλλα αποκτούν πολλές µικρές οπές και οι καρποί υποβαθµίζονται ποιοτικά και γίνονται µη εµπορεύσιµοι.
Τα µέτρα καταπολέµησης της ασθένειας αφορούν κυρίως τους οπωρώνες οι οποίοι εµφάνισαν προσβολές κατά τις δύο προηγούµενες καλλιεργητικές περιόδους. Ο κατάλληλος χρόνος επέµβασης κρίνεται καθοριστικός για τον περιορισµό του παθογόνου και γι’ αυτό το λόγο στα παραπάνω δέντρα η επέµβαση είναι απαραίτητο να πραγµατοποιηθεί λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλµών, όπως αναφέρουν οι γεωπόνοι του Περιφερειακού Κέντρου Προστασίας Φυτών Θεσσαλονίκης.
