Όπως επισημαίνει, για το ακτινίδιο υπάρχουν 5 στάδια αύξησης του καρπού τα οποία περίπου (ανάλογα πάντα με το χρόνο άνθησης της κάθε χρονιάς) οριοθετούνται ως εξής:
1)Από την καρπόδεση έως 10 Ιουλίου, όπου την περίοδο αυτή έχουμε τη μεγαλύτερη και συνεχόμενη αύξηση του μεγέθους και του βάρους του καρπού.
2)Από 10 Ιουλίου έως 10 Αυγούστου, έχουμε μικρή αύξηση η οποία επιβραδύνεται συνεχώς.
3)Από 10 Αυγούστου έως 10 Σεπτεμβρίου, έχουμε ελάχιστη αύξηση.
4)Από 10 Σεπτεμβρίου έως 10 Οκτωβρίου, έχουμε αντιστροφή και επιτάχυνση της αύξησης δηλαδή ο καρπός αρχίζει να ξαναπαίρνει βάρος.
5) Από 10 Οκτωβρίου έως 10 Νοεμβρίου, έχουμε μηδενική αύξηση, οι σπόροι γίνονται μαύροι και παράλληλα αυξάνονται τα σάκχαρα του καρπού (ωρίμανση συγκομιδής).
Όλα αυτά τα φαινολογικά στάδια, επιστημονικά ονομάζονται Διπλή “Σιγμοειδής” καμπύλη (Double Sigmoidgrowth) του καρπού του ακτινιδίου. Άρα η στασιμότητα της αύξησης του μεγέθους των καρπών που βλέπουν πολλοί παραγωγοί στα κτήματα τους την περίοδο αυτή, είναι απόλυτα φυσιολογική.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανάπτυξη του καρπού και η αύξηση του μεγέθους του ακτινιδίου είναι ένα φαινολογικό στάδιο απόλυτα πολυπαραγοντικό και η αύξηση επηρεάζεται και εξαρτάται συγχρόνως από πολλούς άλλους παράγοντες.
Έτσι, όπως προαναφέραμε, την περίοδο αυτή έχουμε την φυσιολογική επιβράδυνση της αύξησης. Υπάρχουν όμως παράλληλα και ορισμένοι άλλοι παράγοντες οι οποίοι και αυτοί έχουν θετική συσχέτιση με την αύξηση του καρπού και μπορούμε να τους επηρεάσουμε.
Οι βασικότεροι από τους οποίους είναι οι εξής:
1) Η επιτυχής επικονίαση-γονιμοποίηση και πιο συγκεκριμένα, καλές κλιματολογικές συνθήκες τις ημέρες της ανθοφορίας, καθώς και η παρουσία μελισσών.
2) Οι κλιματολογικές συνθήκες του Χειμώνα για τη συμπλήρωση των ωρών ψύχους που χρειάζονται για το σπάσιμο του λήθαργου.
3) Οι κλιματολογικές συνθήκες που ισχύουν από την έκπτυξη των οφθαλμών έως την καρπόδεση.
4) Οι σωστές καλλιεργητικές φροντίδες με έμφαση στο έγκαιρο αραίωμα.
5) Η ορθολογική άρδευση.
6) Η έγκαιρη αντιμετώπιση των Βιοτικών καταπονήσεων και πιο συγκεκριμένα των προσβολών από ασθένειες (π.χ. Φυτόφθορα, Αλτενάρια, Βοτρύτης κ.α.) και εχθρούς (π.χ. Νηματώδεις, Βαμβακάδα κ.α.)
7) Η ισορροπημένη λίπανση.
Αν θέλουμε να σταθούμε σε ένα από αυτά και πιο συγκεκριμένα στον παράγοντα που ακούει στο όνομα Γονιμοποίηση, γνωρίζουμε ότι ο αριθμός των σπορίων του καρπού έχει απόλυτα θετική συσχέτιση με το μέγεθος.
Δηλαδή με άλλα λόγια, όσο πιο πολλοί γυρεόκοκκοι φθάσουν στα ωάρια του υπέρου και τα γονιμοποιήσουν, τόσο πιο πολλοί σπόροι παράγονται, γεγονός που ισοδυναμεί με μεγαλύτερο καρπό. Έτσι, ένας καρπός ακτινιδίων της ποικιλίας“Hayward” ο οποίος περιέχει 1200-1400 σπόρια, μπορεί να φτάσει σε βάρος έως και τα 120 γραμμάρια.
