Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο πρέπει να τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις όπως:
1) Ο gεωπόνος να έχει τις γνώσεις και να αφιερώνει τον κατάλληλο χρόνο που χρειάζεται για την επιστασία αυτή.
2) Ο παραγωγός να συνεργάζεται με τον γεωπόνο σε ετήσια βάση για παρακολούθηση του κτήματος
3) Ο παραγωγός να εφαρμόζει πιστά τις οδηγίες του γεωπόνου και να μην ακολουθεί αβέβαιες πρακτικές.
Η συμβουλευτική γεωργία για να είναι επιτυχημένη κατά τον κ. Έξαρχο πρέπει να περιλαμβάνει τα εξής:
1) Τακτικές επισκέψεις του γεωπόνου στο κτήμα.
2) Πλήρη γνώση του «ιστορικού» του κτήματος, όπου ο παραγωγός πρέπει να απαντήσει σε ένα μεγάλο αριθμό ερωτήσεων και να δώσει όλα τα στοιχεία.
3) Τακτικές αναλύσεις (Εδάφους, Φύλλων, Νερού) σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα.
4) Έλεγχο του τρόπου ποτίσματος (επιλογή τύπου μπεκάκια, χρόνος και συχνότητα ποτίσματος ), ανάλογα με την εποχή.
5) Τακτικό φυτοπαθολογικός έλεγχο και εφαρμογή κατάλληλων φυτοπροστατευτικων προϊόντων τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.
6) Πρόγραμμα λίπανσης με βάση τις αναλύσεις, όπου ο παραγωγός θα ξέρει εγγράφως από την αρχή της σεζόν πότε, πόσο, πώς και τι τύπους λιπασμάτων θα εφαρμόσει.
7) Πλήρη ενημέρωση που θα υπενθυμίζουν στον παραγωγό πληροφορίες διαχείρισης ή πιθανόν έκτακτες ενημερώσεις (π.χ. μετά από ένα παγετό ή ένα χαλάζι).
8)Ενημέρωση του αγρότη από τον γεωπόνο για την «αειφορική» διαχείριση της καλλιέργειας του ακτινίδιου όπως για παράδειγμα, λιγότερα ζιζανιοκτόνα, διατήρηση εντός του κτήματος χλοοτάπητα, μειωμένες διελεύσεις εντός του κτήματος από γεωργικά μηχανήματα κ.α.
9) Εκπαίδευση του αγρότη για εφαρμογή μέτρων ασφαλείας για τον ίδιο όταν εφαρμόζει τα διάφορα σκευάσματα.
10) Εκπαίδευση του αγρότη για μέτρα υγιεινής μιας και οι πιο πολλοί παραγωγοί έχουν παραπάνω από ένα αγροκτήματα και μπορούν εύκολα να μεταφέρουν τα παθογόνα.
