του Γιάννη Τσιμπονίδη
Πιο συγκεκριμένα κατά τον κ. Έξαρχο, όταν το νερό δεν στραγγίζει καλά τότε υπάρχουν δύο περιπτώσεις:
- Το «χειμώνα» η ρίζα βρίσκεται μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο νερό από τα νερά των βροχών που δεν διηθείται εύκολα με αποτέλεσμα να σαπίζει ένα μέρος από αυτήν.
- Το «καλοκαίρι» παθαίνει ασφυξία το φυτό ρίχνει τα φύλλα και μετά ξεραίνεται.
Οι βασικές αιτίες της «κακής» στράγγισης είναι:
– Βαριά αργιλώδη εδάφη τα οποία πρέπει να αποκλείονται για εγκατάσταση ακτινιδιάς.
– Κτήματα ακτινίδιων στα οποία δεν έγινε καλή κατεργασία (Βαθύ ριπερ, Ισοπέδωση, κ α.) από την αρχή προ της εγκατάστασης.
-Καταστροφή της δομής του εδάφους από συχνές διέλευσης από γεωργικά μηχανήματα, ειδικά όταν το έδαφος είναι βρεγμένα όπου η ζημιά είναι πολύ μεγαλύτερη.
– Αδιαπέραστος ορίζοντας στο υπέδαφος που δυσχεραίνει την διήθηση.
-Κανάλι που γειτνιάζει στο αγρόκτημα και δημιουργείται πρόβλημα διότι το νερό δεν κινείται μόνο προς τα κάτω, αλλά πάει και οριζοντίως.
-Κτήματα ακτινίδιων με κλίση όπου έχουν ένα σημείο στο κάτω μέρος και μαζεύεται το νερό (Λεκάνη απορροής).
– Υψηλός υδροφόρος ορίζοντας, όπου το νερό κάνει τριχοειδή ανύψωση και ανεβαίνει από το υπέδαφος προς τα πάνω με αποτέλεσμα η ρίζα του φυτού να είναι μεγάλο χρονικό διάστημα στο νερό και να σαπίζει.
Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, πρέπει να εκτιμηθεί η κατάσταση και να δοθούν λύσεις διότι η παραγωγικότητα του κτήματος θα μειώνεται σταδιακά.
