του Γιάννη Τσιμπονίδη
Όπως προαναφέρθηκε, η Προ-συλλεκτική φυτοπροστασία δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της υγείας γενικότερα του κτήματος. Εξίσου σημαντικός στόχος είναι και η καλή διατηρησιμότητα των καρπών κατά τους επόμενους μήνες της συντήρησης στα ψυγεία, μέχρι να φτάσουν στον τελικό καταναλωτή σε καλή κατάσταση.
Χρονισμός και σκοπός των επεμβάσεων
Σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, η συγκεκριμένη εφαρμογή πραγματοποιείται περίπου 10-20 ημέρες πριν από τη συγκομιδή, με μυκητοκτόνα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥπΑΑΤ), με δύο βασικούς στόχους:
- Περιορισμός μετασυλλεκτικών σήψεων: Αντιμετώπιση σήψεων των καρπών που συνδέονται με παθογόνα όπως ο βοτρύτης (Botrytiscinerea), Πενικίλλιο(Penicilliumspp.) κ.ά.
- Αντιμετώπιση παθογόνων στο κτήμα: Περιορισμός σοβαρών μυκητολογικών προσβολών που ενδέχεται να υπάρχουν στην καλλιέργεια, όπως Αλτενάρια(Alternariaspp.), Βοτρύτης(Botrytiscinerea), Στεμφύλιο(Stemphyliumspp.) κ.α.
Βασικές αρχές ορθής εφαρμογής
Για να είναι μια Προσυλλεκτική επέμβαση, (δηλαδή ο Διαφυλλικός Ψεκασμός φυτοφαρμάκων πριν την συγκομιδή), αποτελεσματική και ασφαλής, ο κ. Έξαρχος επισημαίνει “8” βασικές αρχές:
1.Συνεργασία με γεωπόνο: Η επιλογή του σκευάσματος και ο χρόνος εφαρμογής πρέπει να καθορίζονται με επιστημονική καθοδήγηση, με στόχο τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της παραγωγής.
2.Κατάλληλες καιρικές συνθήκες: Οι εφαρμογές πρέπει να πραγματοποιούνται χωρίς άνεμο, χωρίς άμεση απειλή βροχόπτωσης και να εκτελούνται αργά το απόγευμα, ώστε να περιορίζεται η απώλεια δραστικής ουσίας και να επιτυγχάνεται ομοιόμορφη κατανομή του ψεκαστικού υγρού.
3.Προστασία της δομής του εδάφους: Οι εργασίες με μηχανήματα, όπως οι ψεκασμοί με τρακτέρ, πρέπει να γίνονται όταν το έδαφος βρίσκεται στην κατάλληλη υγρασιακή κατάσταση, στον λεγόμενο “ρώγο”, δηλαδή όταν δεν είναι ούτε υπερβολικά ξηρό ούτε υπερβολικά υγρό. Έτσι περιορίζεται ο κίνδυνος συμπίεσης και “Δομικής” υποβάθμισης (πριν την είσοδο του τρακτέρ, μην ποτίζετε για 2-3 ημέρες και ποτίστε αμέσως μετά την εφαρμογή).
4.Μόνο εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά: Απαιτείται αυστηρή τήρηση της ετικέτας ως προς τη δοσολογία, τον τρόπο εφαρμογής και το προβλεπόμενο διάστημα πριν τη συγκομιδή (PHI).
5.Αποφυγή μειγμάτων με διαφυλλικά λιπάσματα: Σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, τα φυτοφάρμακα πρέπει να εφαρμόζονται μόνα τους και όχι σε μίγματα με άλλα Διαφυλλικάσκευάσματα, καθώς υπάρχει η πιθανότητα να επηρεαστεί (να μειωθεί) η βιοδιαθεσιμότητα τους και κατά συνέπεια η αποτελεσματικότητα τους.
6.Υπολειμματικότητα, δοσολογία και ασφάλεια του καταναλωτή: Η τήρηση των ημερών πριν από τη συγκομιδή είναι απαραίτητη, ώστε τα υπολείμματα φυτοπροστατευτικών και οι ποσότητες εφαρμογής να παραμένουν κάτω από τα ανώτατα επιτρεπτά όρια (MRLs).
7.Ασφάλεια των χεριστών: Ο ψεκαστής πρέπει να είναι “πιστοποιημένος” και να χρησιμοποιεί τα απαραίτητα μέσα ατομικής προστασίας, όπως στολή, γάντια, μάσκα, γυαλιάκ.α.
8.Υγιεινή του εξοπλισμού: Ο ψεκαστικός εξοπλισμός (τρακτέρ, βυτία κ.α.) πρέπει να καθαρίζεται από λάσπες και να απολυμαίνεται μετά από κάθε εφαρμογή με χαλκό ή με διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου (παχύρευστη χλωρίνη) σε αναλογία 1:6 με νερό, ώστε να περιορίζεται η πιθανότητα μεταφοράς παθογόνων από αγρό σε αγρό.
Η ποιότητα μετά τη συγκομιδή ξεκινά από το χωράφι
Όπως προαναφέραμε, η επιτυχής Προσυλλεκτική φυτοπροστασία συνδέεται όχι μόνο με την προστασία της καλλιέργειας και την μελλοντική υγεία του κτήματος, αλλά και με την εμπορικότητα του προϊόντος. Στόχος είναι ο καρπός να φτάνει στον τελικό καταναλωτή σε άριστη κατάσταση (όχι μαλακός) και με υψηλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά.
Στο πλαίσιο αυτό, ο έμπορος που αγοράζει την παραγωγή σας, πρέπει να αντιμετωπίζεται από εσάς ως “σταθερός” συνεργάτης και όχι ως μια “ευκαιριακή” εμπορική σχέση. Η διατηρησιμότητα και η ποιότητα των καρπών αποτελούν κοινό συμφέρον για όλα τα στάδια της αλυσίδας, γιατί έτσι θα υπάρχει “οικονομική” Υγεία στην αγορά και έτσι θα κερδίζουμε συνεχώς νέους πελάτες-καταναλωτές παγκοσμίως, ενισχύοντας το “Brand name” του Ελληνικού Ακτινιδίου.
Το μήνυμα προς τους παραγωγούς
“…Οι ακτινιδιοπαραγωγοί πρέπει να βλέπουν τη μετά της συγκομιδής πορεία του φρούτου και την καλή του κατάσταση (όχι μαλακώματα) σαν δική τους υπόθεση. Διότι, εάν ο έμπορος συνεργάτης σας υποστεί ζημιά από την όχι καλή διατηρησιμότητα των καρπών, αυτό σίγουρα θα επηρεάσει την αμοιβαία επωφελή οικονομική συνεργασία σας, με ότι αυτό συνεπάγεται… και παράλληλα δυσφημίζεται το ελληνικό ακτινίδιο…».
